Borys Szyc – profil biograficzny, wiek, wzrost, życiorys, mąż i dzieci, relacje rodzinne, ciekawostki

Borys Szyc to jeden z najwybitniejszych, najbardziej wszechstronnych i najodważniejszych polskich aktorów swojego pokolenia – artysta, który przez ponad dwie dekady kariery udowodnił, że potrafi zagrać wszystko: od komedii gangsterskiej, przez dramat historyczny, po psychologiczny thriller. Właściwie Borys Michał Michalak (po matce: Szyc), urodzony 4 września 1978 roku w Łodzi – syn scenografa Jerzego Michalaka i Kariny Szyc, absolwent Akademii Teatralnej w Warszawie, wieloletni aktor Teatru Współczesnego, laureat Orła za najlepszą pierwszoplanową rolę męską, odtwórca roli w oscarowym „Pianiście” Romana Polańskiego oraz niezapomnianego Seweryna Krasińskiego w serialu „Król”. Aktor, muzyk, kucharz i restaurator w jednej osobie.

Profil biograficzny – kim jest Borys Szyc?

Borys Szyc nosi nazwisko po matce – i to ono stało się jego marką artystyczną, choć w dokumentach figuruje jako Michalak. Jest artystą, który nie bał się trudnych ról, kontrowersyjnych wyborów ani mówienia publicznie o najtrudniejszych momentach swojego życia – w tym o zmaganiu z alkoholizmem. Ta szczerość i odwaga wyróżnia go w polskim środowisku artystycznym.

Łódź i artystyczna rodzina

Borys Szyc urodził się 4 września 1978 roku w Łodzi – mieście z silnymi tradycjami filmowymi i teatralnymi. Jego ojciec, Jerzy Michalak, jest scenografem – człowiekiem, który na co dzień zajmuje się tworzeniem przestrzeni dla sztuki filmowej i teatralnej. Matka, Karina Szyc, przekazała mu swoje nazwisko, które stało się pseudonimem artystycznym aktora.

Dorastanie w rodzinie z artystycznym zapleczem dało Borysowi naturalną bliskość ze światem sztuki. Jednak prawdziwe zaczarowanie aktorstwem nastąpiło w liceum – kiedy zagrał w szkolnym przedstawieniu na podstawie „Serenady” Sławomira Mrożka. Tamto doświadczenie było przełomowe i zadecydowało o całej dalszej drodze życiowej.

Co ciekawe, Borys Szyc pojawił się przed kamerą znacznie wcześniej – jako dziecko zagrał w filmie Juliusza Machulskiego (epizod w roli krasnoludka) oraz w ekranizacji powieści Stefana Żeromskiego – „Kingsajz” (1987). Dorosłą karierę budował jednak od zera, nie na dziecięcej sławie.

Akademia Teatralna i debiut (2001)

W 2001 roku Borys Szyc ukończył Wydział Aktorski Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie – tej samej uczelni, którą ukończyły Agata Kulesza i Małgorzata Kożuchowska. Od razu po dyplomie dołączył do zespołu Teatru Współczesnego w Warszawie – i jest z nim związany do dziś, co w niestabilnym świecie teatru jest rzadkością godną uwagi.

Jeszcze jako student Szyc zaczął pojawiać się w telewizyjnych serialach – budując warsztat i rozpoznawalność jednocześnie. Przed dyplomem zagrał już m.in. w serialach „Enduro Bojz” i „Stacja” – co pokazuje, że branża szybko go zauważyła.

„Pianista” Polańskiego i wielkie środowisko (2002)

Zaledwie rok po dyplomie Borys Szyc pojawił się w jednej z największych polskich produkcji wszech czasów – filmie „Pianista” (2002) Romana Polańskiego. Film zdobył Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny i Złotą Palmę w Cannes – a Szyc zagrał w nim rolę Marszałka Józefa Piłsudskiego. Praca przy tak prestiżowej produkcji, u boku tak znakomitego reżysera, we wczesnym etapie kariery – to rzadkie wyróżnienie.

„Pianista” otworzył przed Borysem wiele drzwi – i był pierwszym sygnałem, że nie jest tylko zdolnym debiutantem, ale aktorem gotowym na największe wyzwania.

„Symetria” – przełom (2003)

W 2003 roku nastąpił właściwy przełom w karierze Szyca – rola Alberta w filmie „Symetria” Konrada Niewolskiego. To mroczny, klaustrofobiczny thriller więzienny, w którym Szyc stworzył kreację intensywną, bezkompromisową i wstrząsającą. Film był doceniany przez krytyków i pokazał, że Szyc może grać role dalekie od bezpiecznego centrum.

Po „Symetrii” oferty znacznie się poprawiły – zaczęły napływać propozycje z poważniejszych produkcji i od ciekawszych reżyserów.

„Vinci”, „Pręgi” i złote lata (2004-2008)

Lata 2004-2008 to intensywny okres budowania pozycji. Do najważniejszych ról tamtego okresu należą:

• „Vinci” (2004) – komedia kryminalna Juliusza Machulskiego; Szyc zagrał Cuma – jednego z gangsterów planujących kradzież obrazu z Muzeum Czartoryskich. Film był wielkim przebojem kasowym, a Szyc w roli komediowego złodzieja był doskonały
• „Pręgi” (2004) – dramat psychologiczny Magdaleny Piekorz, za który zdobył nagrodę i który pokazał jego dramatyczny potencjał
• „Job, czyli ostatnia szara komórka” (2006) – kolejna rola potwierdzająca wszechstronność
• „Testosteron” (2007) – czarna komedia, wielki hit kasowy i kultowy film polskiej komediowej sceny
• „Lejdis” (2008) – komedia obyczajowa Tomasza Koneckiego z wielką obsadą

Każda z tych ról dawała mu kolejne aktorskie narzędzia i kolejnych fanów.

Orzeł za „Małą maturę 1947” (2010)

W 2010 roku Borys Szyc zdobył Orła (Polską Nagrodę Filmową) w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy za rolę w filmie „Mała matura 1947” Janusza Majewskiego – historycznym dramacie osadzonym w pierwszych powojennych latach Polski. To był dowód, że krytycy i środowisko filmowe doceniają go nie tylko jako aktora popularnego, ale też jako artystę najwyższej próby.

Równolegle w tym samym roku zagrał w „Ślubowaniach panieńskich” – ekranizacji klasycznej komedii Fredry w reżyserii Filipa Bajona.

Festiwal w Montrealu – nagroda za „Dług” (2011)

W 2011 roku Borys Szyc otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską na 35. Festiwalu Filmów Świata w Montrealu – za rolę Pawła w filmie „Dług” Krzysztofa Krauzego. Była to jedna z pierwszych poważnych nagród międzynarodowych dla polskiego aktora na tym prestiżowym festiwalu – i potwierdzenie, że jego talent jest rozpoznawalny nie tylko w Polsce.

Nagroda w Montrealu była tym cenniejsza, że „Dług” to film oparty na prawdziwej historii – mrocznej i wstrząsającej opowieści o tym, jak zwykli ludzie mogą stać się mordercami pod presją lichwiarza. Szyc zagrał tam z niezwykłą precyzją i powściągliwością.

„Zimna Wojna” Pawlikowskiego i Berlin (2017-2018)

W 2018 roku Borys Szyc pojawił się w jednym z najważniejszych polskich filmów ostatnich dekad – „Zimnej Wojnie” Pawła Pawlikowskiego (tego samego reżysera, który nakręcił „Idę” z Agatą Kuleszą). Film zdobył nominację do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny i wygrał nagrodę za reżyserię w Cannes.

Wcześniej, w 2017 roku, Szyc pojawił się na Berlinale przy okazji pokazu „Pokotu” Agnieszki Holland – kolejnego ważnego tytułu polskiego kina artystycznego tamtego okresu.

„Król” (2020) – Seweryn Krasiński

Jedną z najbardziej rozmawianych i najwyżej ocenianych ról ostatnich lat w karierze Borysa Szyca jest postać Seweryna Krasińskiego w serialu „Król” (2020) – ekranizacji głośnej powieści Szczepana Twardocha, emitowanej przez HBO i Canal+. Serial osadzony w przedwojennej Warszawie łączy gangsterski klimat z polityczną alegorią i wyjątkową estetyką.

Szyc w roli Krasińskiego – polskiego nacjonalisty, brutal i manipulatora – stworzył kreację mroczną, sugestywną i niezapomnianą. „Król” był jednym z największych polskich serialowych wydarzeń roku i zebrał entuzjastyczne recenzje zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Muzyka – album „Feelin’ Good” i Steczkowska

Borys Szyc to artysta wielowymiarowy – oprócz aktorstwa próbował sił w muzyce. W 2008 roku wydał debiutancki album muzyczny „Feelin’ Good” – projekt, który pokazał jego muzyczną stronę. Wcześniej nagrał singiel z Justyną Steczkowską – jedną z największych polskich wokalistek. Muzyka pozostaje dla niego pasją, choć nie stała się głównym nurtem kariery.

Kuchnia, restauracja i książka kulinarna

Borys Szyc jest pasjonatem gotowania i właścicielem restauracji w Warszawie. W 2016 roku wydał książkę kucharską „Kuchnia w stylu wolnym” – zbiór przepisów i kulinarnych inspiracji, który stał się niespodziewanym przebojem wydawniczym.

Jego restauratorska przygoda to kolejny dowód na to, że jest człowiekiem, który nie zatrzymuje się na jednym obszarze twórczości. Kuchnia jest dla niego czymś równie twórczym jak aktorstwo.

Walka z alkoholizmem – odwaga i szczerość

Borys Szyc wielokrotnie mówił publicznie o tym, że przez pewien czas zmagał się z alkoholizmem – i że podjął walkę z nałogiem. Ta odwaga – otwarte mówienie o uzależnieniu w środowisku, gdzie takie wyznania bywają piętnowane – jest charakterystyczna dla jego podejścia do życia.

Angażuje się w działalność charytatywną – m.in. wspiera Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy i Fundację Razem z Odwagą. W wywiadach podkreśla, że trudne doświadczenia dały mu głębię, której nie można nabyć inaczej.

Filmografia (wybrane)

Nagrody i wyróżnienia

• Orzeł (Polska Nagroda Filmowa) za najlepszą pierwszoplanową rolę męską – za „Małą maturę 1947” (2010)
• Nagroda za najlepszą rolę męską na 35. Festiwalu Filmów Świata w Montrealu (2011) – za „Dług”
• Łącznie 9 nagród i 25 nominacji według IMDb
• Udział w oscarowym „Pianiście” (2002) i nominowanej do Oscara „Zimnej Wojnie” (2018)

Życie prywatne

W 2019 roku Borys Szyc ożenił się z Justyną Szyc-Nagłowską – dziennikarką i producentką podcastów. Para mieszka w Warszawie na Saskiej Kępie – spokojnej, artystycznej dzielnicy ulubionym miejscem zamieszkania wielu polskich twórców. Razem wychowują syna.

Z poprzedniego związku z Anną Bareją – córką słynnego reżysera Stanisława Barei – Borys ma córkę Sonię (ur. 7 stycznia 2005 roku), która podobnie jak rodzice rozwija artystyczne talenty.

Ciekawostki

• Urodził się 4 września 1978 roku w Łodzi jako Borys Michalak – Szyc to nazwisko po matce, które przyjął jako artystyczne.
• Mierzy 178 cm wzrostu.
• Jego ojciec Jerzy Michalak jest scenografem filmowym.
• Jako dziecko zagrał krasnoludka w filmie Juliusza Machulskiego i epizod w „Kingsajz” (1987).
• Decyzję o zostaniu aktorem podjął po szkolnym spektaklu na podstawie „Serenady” Mrożka.
• Od 2001 roku nieprzerwanie jest aktorem Teatru Współczesnego w Warszawie.
• Zagrał w „Pianiście” (2002) Romana Polańskiego – filmie, który zdobył Oscara i Złotą Palmę w Cannes.
• W 2011 roku odebrał nagrodę za najlepszą rolę męską na festiwalu filmowym w Montrealu.
• W 2008 roku wydał album muzyczny „Feelin’ Good” i nagrał singiel z Justyną Steczkowską.
• Jest właścicielem restauracji w Warszawie i autorem książki kucharskiej „Kuchnia w stylu wolnym”.
• Otwarcie mówi o swoich zmaganiach z alkoholizmem i walce z nałogiem.
• Od 2019 roku żonaty z Justyną Szyc-Nagłowską – mieszkają na Saskiej Kępie w Warszawie.
• Ma córkę Sonię (ur. 2005) z Anną Bareją – córką legendarnego reżysera Stanisława Barei.

FAQ

Ile lat ma Borys Szyc?

Borys Szyc urodził się 4 września 1978 roku w Łodzi, co oznacza, że ma 47 lat (stan na 2026 rok). Jego znakiem zodiaku jest Panna.

Jak naprawdę nazywa się Borys Szyc?

Borys Szyc urodził się jako Borys Michał Michalak – Szyc to nazwisko po matce, które przyjął jako pseudonim artystyczny. Pod tym nazwiskiem figuruje we wszystkich produkcjach filmowych i teatralnych.

Ile ma wzrostu Borys Szyc?

Borys Szyc mierzy 178 cm wzrostu (5 stóp 10 cali według IMDb).

Jaka jest największa rola Borysa Szyca?

Pod względem prestiżu – rola w „Pianiście” (2002) Romana Polańskiego (Oscar i Złota Palma). Pod względem artystycznym – rola w „Długu” nagrodzona w Montrealu i rola Seweryna Krasińskiego w serialu „Król” (2020). Pod względem kasowym – „Vinci” (2004) i „Testosteron” (2007).

Czy Borys Szyc ma dzieci?

Tak – Borys Szyc ma córkę Sonię (ur. 7 stycznia 2005 roku) z Anną Bareją (córką reżysera Stanisława Barei) oraz syna z obecną żoną Justyną Szyc-Nagłowską, z którą ożenił się w 2019 roku.

Czy Borys Szyc wydał album muzyczny?

Tak – w 2008 roku Borys Szyc wydał debiutancki album muzyczny „Feelin’ Good” i nagrał singiel z Justyną Steczkowską. Muzyka jest dla niego pasją, choć nie dominuje nad karierą aktorską.

Czy Borys Szyc jest restauratorem?

Tak – Borys Szyc jest właścicielem restauracji w Warszawie i pasjonatem gotowania. W 2016 roku wydał książkę kucharską „Kuchnia w stylu wolnym”, w której dzielił się przepisami i kulinarną filozofią.