Careerbreak

Obserwowanie człowieka, któremu właśnie przebija się policzki i język, albo wbija w skórę pleców grube haki, nie jest dla każdego. Taki obraz w naturalny sposób wzbudza obrzydzenie, strach, niechęć. Człowiek zastanawia się kim są wariaci, którzy z kamiennymi twarzami pozwalają, aby z ich ciałami robiono coś takiego…

Ci „wariaci” to pobożni Hindusi, którzy w czasie Thaipusamu postanowili odpokutować za grzechy właśnie w ten drastyczny sposób. Po okresie postu (który potrafi trwać nawet 48 dni) udają się w krótką pielgrzymkę do świątyni Nattukottai Chettiar, niosąc kavadi w tej drastycznej wersji.

Cały proces przygotowywania pokutnika do marszu trwa kilkadziesiąt minut. W tym czasie najpierw oddaje się on modlitwie, a potem spokojnie daje sobie wbijać w ciało ostre przedmioty. Towarzyszy mu rodzina, znajomi oraz tłum gapiów. Proces wbijania w plecy haków, zawieszania na skórze dziesiątek dzwoneczków i przebijania policzków jest długi i bolesny. Widać to po twarzach niektórych młodszych  pokutników – pot leje się z nich wiadrami, chwieją się na nogach, czasem w bólu krzywią usta. Dopingują ich muzykanci grający rytmiczne melodie mające wprowadzać pokutników w trans.

Gdy pokutnik jest gotowy, wraz ze swoją „świtą” rusza w kierunku świątyni Nattukottai Chettiar. To jakieś 5km od miejsca, w którym pokutnicy zbierają się rano, żeby przygotować się do marszu. Niby nie tak daleko, ale Ci, którzy wybrali pokutę w postaci haków w plecach, całą trasę idą ze skórą pleców naciągniętą do granic możliwości. To dlatego, że do haków przyczepione są liny, które ciągnie idący za pokutnikiem człowiek.

Ci z poprzebijanymi policzkami i językami nie mają wcale łatwiej. Nie są w stanie otworzyć ust, żeby się napić czy żeby coś powiedzieć. Pokutnicy obwieszeni dzwoneczkami mają bardzo ograniczone ruchy, że o ciężarze dzwoneczków nie wspomnę.

Po dotarciu do świątyni pokutnik składa ofiarę. Jego pokuta zostaje zakończona.